થારનું રણ સંપૂર્ણ શાંત હતું. ચકલીની વાત તો જવા દો,
પવન પણ ફરકતો નહોતો, કોઈ અવાજ નહોતો. માત્ર સૂકી રેતી અને તપતો સૂરજ.
એવું લાગતું હતું કે ધરતી પોતે શ્વાસ લેવાનું ભૂલી ગઈ છે.
આ શાંતિ શાંતિ નહોતી પણ એ તરસ હતી.
થારનું રણ સંપૂર્ણ શાંત હતું. ચકલીની વાત તો જવા દો,
પવન પણ ફરકતો નહોતો, કોઈ અવાજ નહોતો. માત્ર સૂકી રેતી અને તપતો સૂરજ.
એવું લાગતું હતું કે ધરતી પોતે શ્વાસ લેવાનું ભૂલી ગઈ છે.
આ શાંતિ શાંતિ નહોતી પણ એ તરસ હતી.
